audioserial
W Nowej Zelandii zaczyna się dzień
Sześcioodcinkowy audiodokument o losach 733 polskich dzieci-uchodźców, zrealizowany we współpracy z Polskim Radiem i Instytutem Pileckiego.
W Nowej Zelandii zaczyna się dzień to sześcioodcinkowy audiodokument o losach 733 polskich dzieci-uchodźców, które podczas II wojny światowej przeszły przez deportację w głąb Związku Radzieckiego, głód, choroby, ewakuację z armią Andersa i długą drogę przez Iran, Indie oraz Pacyfik do Nowej Zelandii.
Audioserial powstał w 80. rocznicę przybycia polskich dzieci do Pahiatua. Jego bohaterowie opowiadają o drodze na koniec świata, pierwszym poczuciu bezpieczeństwa i o tym, jak doświadczenie uchodźstwa wpłynęło na życie ich rodzin.
W realizacji wykorzystano ponad dwadzieścia pogłębionych wywiadów nagranych w Polsce i w Nowej Zelandii oraz dokumenty archiwalne, przez lata gromadzone przez Nowozelandczyków, w tym korespondencję odtajnioną w 2024 roku.
To opowieść o dzieciństwie przeżytym w cieniu wojny, ale też o gościnności, pamięci i miejscu, które stało się dla polskich dzieci „małą Polską” — z własnymi ulicami, lekcjami po polsku, tradycjami i obietnicą nowego początku.
Autorka: Martyna Wojtkowska
Opieka artystyczna i redakcja: Janusz Deblessem, Bartosz Panek
Montaż: Jakub Tarka
Realizacja: Magdalena Czajkowska, Michał Czajkowski
Lektorzy: Katarzyna Nowak, Michał Matus
Muzyka: Artur Giordano
W Nowej Zelandii zaczyna się dzień is a six-part audio documentary about 733 Polish refugee children who, during the Second World War, went through deportation deep into the Soviet Union, hunger, illness, evacuation with Anders' Army and a long journey through Iran, India and the Pacific to New Zealand.
The audio series was created on the 80th anniversary of the Polish children's arrival in Pahiatua. Its protagonists speak about the road to the end of the world, a first sense of safety and the way refugee experience shaped their families' lives.
The work draws on more than twenty in-depth interviews recorded in Poland and New Zealand, and on archival documents collected for years by New Zealanders, including correspondence declassified in 2024.
It is a story about childhood lived in the shadow of war, but also about hospitality, memory and a place that became a “little Poland” for the children: with its own streets, Polish lessons, traditions and the promise of a new beginning.
