Wolne Ścieżki

Wolne Ścieżki to podkast zainspirowany doświadczeniem pandemii — potrzebą wyjścia z zamkniętych przestrzeni, zwolnienia tempa i ponownego wsłuchania się w świat poza codziennym pośpiechem.

To projekt zespołowy i dokumentalna podróż przez Polskę: dziesięć spotkań z osobami, które żyją blisko natury, idą własną drogą i tworzą wokół siebie osobne światy. Bohaterami odcinków są artyści, twórcy i ludzie wolnych wyborów — różni geograficznie, artystycznie i światopoglądowo.

Wolne Ścieżki nie powstawały w klasycznym studiu. Mikrofony trafiały do domów, warsztatów i pracowni bohaterów, a rozmowy przenosiły się w plener. Ważne było nie tylko to, co mówią rozmówcy, ale też to, jak brzmi przestrzeń, w której żyją: żaby, deszcz, wiatr, ptaki, woda albo wschód słońca.

Dźwięki natury nie są tu tłem. Odgrywają jedną z głównych ról, pozwalając uchwycić człowieka w relacji z miejscem. Bo bohaterowie Wolnych Ścieżek nie są oderwani od otoczenia — istnieją wobec krajobrazu, domu, pracy, przyrody i rytmu, który sami wybrali.

Każdemu odcinkowi towarzyszą dokumentalne fotografie robione analogowo. Ograniczona liczba klatek, skupienie i praca na filmie stały się wizualnym przedłużeniem idei projektu: uważności, prostoty i wolniejszego tempa.

Finałem projektu była prezentacja Wolnych Ścieżek w formie wystawy multimedialnej w Luksemburgu, w ramach wystawy „Dreams of Escape” (CinEast Festival, Neimënster / Luksemburg, 7-26 października 2021).

Wolne Ścieżki is a podcast inspired by the experience of the pandemic: the need to leave closed spaces, slow down and listen again to the world beyond everyday haste.

It is a collective documentary journey through Poland: ten meetings with people who live close to nature, follow their own path and create separate worlds around themselves. The protagonists are artists, makers and people of free choices: different geographically, artistically and ideologically.

Wolne Ścieżki was not made in a classic studio. Microphones entered homes, workshops and studios, while conversations moved outdoors. What mattered was not only what people said, but also how the spaces they lived in sounded: frogs, rain, wind, birds, water or sunrise.

Sounds of nature are not background here. They play one of the main roles, helping capture a person in relation to place, home, work, landscape and a rhythm they chose for themselves.

Each episode is accompanied by documentary photographs shot on analogue film. A limited number of frames, concentration and working on film became a visual extension of the project's ideas: attention, simplicity and a slower pace.